Pages Menu
Categories Menu
Choroba Leśniowskiego-Crohna

Choroba Leśniowskiego-Crohna

Nadwrażliwe zęby to pierwsza oznaka do uzyskania próchnicy a w najgorszym przypadku wypadaniu zębów.

Choroba Leśniowskiego-Crohna może dotyczyć każdej części przewodu pokarmowego, najczęściej jednak zmiany chorobowe dotyczą jelita krętego. Zakłada się, że większą podatność na zachorowanie posiadają osoby obciążone genetycznie tą chorobą, tzn. te, u których ta choroba wystąpiła już w rodzinie. Duży wpływ ma również mikroflora jelitowa, a także układ immunologiczny. Jeżeli jest on osłabiony, drobnoustroje zewnętrzne mogą łatwiej zasiedlić dany organizm.

Objawy są zróżnicowane, w zależności od tego, w której części układu pokarmowego choroba się rozwinęła. Podstawowe dolegliwości to podwyższenie temperatury ciała, spadek masy ciała oraz ogólne osłabienie. Jeżeli choroba występuje w jelicie krętym, dominuje także niedokrwistość oraz bóle brzucha. Często chorzy skarżą się na biegunki. W przypadku gdy zmiany chorobowe rozprzestrzeniają się na większą część jelita, może wystąpić zespół złego wchłaniania. Wówczas u chorego stwierdza się niedokrwistość czy awitaminozę.

W leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna bardzo istotne jest zażywanie leków przeciwzapalnych oraz immunosupresyjnych. Podawane są one głównie wtedy, gdy choroba jest w fazie zaostrzenia. Jeżeli objawy są dość łagodne, stosowane są m.in. glikokortykosteroidy. Całkowite wyleczenie nie jest możliwe. Leczenie ma głównie na celu zminimalizowanie niekorzystnych objawów oraz zapobieganiu nawrotom choroby.

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *